Profilaktyka ratuje życie

„Przecież jemu nigdy nic nie było…” – dlaczego profilaktyka ratuje życie naszych zwierząt?

Jako lekarz weterynarii bardzo często spotykam się z podobnym scenariuszem: do kliniki trafia pies lub kot w stanie ciężkim, czasem wręcz krytycznym. Gdy pytam o ostatnie badania krwi, USG czy kontrolę stanu zdrowia, słyszę odpowiedź:

„Nie miał, bo jemu nigdy nic nie było.” To zdanie powtarza się zaskakująco często – i niestety bardzo często pada zbyt późno.

Zwierzęta nie mówią, że coś je boli

Najważniejsza różnica między ludźmi a zwierzętami polega na tym, że zwierzę nie powie, że czuje się gorzej. Psy i koty są mistrzami w ukrywaniu bólu i choroby, jest to mechanizm przetrwania. W naturze słabszy osobnik jest zagrożony, dlatego objawy pojawiają się często dopiero wtedy, gdy organizm naprawdę nie daje już rady.
W praktyce oznacza to, że choroby nerek, niewydolność wątroby, cukrzyca, choroby serca czy nowotwory mogą rozwijać się miesiącami lub latami bez wyraźnych objawów, a pierwsze zauważalne symptomy pojawiają się dopiero w stadium zaawansowanym.

Profilaktyka to nie „szukanie chorób na siłę”

Część Właścicieli obawia się badań profilaktycznych, bo: „po co badać, jak nic się nie dzieje”, „jeszcze coś znajdą” czy „nie chcę stresować zwierzęcia”. Tymczasem profilaktyka nie polega na szukaniu problemów, tylko na ich wczesnym wykrywaniu – wtedy, gdy leczenie jest prostsze, tańsze i daje realną szansę na długie, dobre życie.

Podstawowe badania, takie jak: morfologia i biochemia krwi, badanie moczu, USG jamy brzusznej, czy kontrola serca u ras predysponowanych pozwalają wychwycić nieprawidłowości zanim dojdzie do nieodwracalnych zmian.

„Gdybyśmy wiedzieli wcześniej…”

To jedno z najtrudniejszych zdań, jakie słyszę w gabinecie. Właściciele często mówią je ze łzami w oczach, gdy okazuje się, że nerki są już skrajnie niewydolne, guz jest nieoperacyjny czy organizm nie reaguje na leczenie, bo choroba trwała zbyt długo.

W takich momentach nikt nie ma pretensji – jest tylko żal i poczucie bezsilności. A przecież bardzo często wystarczyło jedno badanie rok wcześniej, by historia potoczyła się zupełnie inaczej.

Profilaktyka to wyraz troski, nie przesady

Regularne kontrole zdrowia to nie fanaberia ani nadopiekuńczość. To odpowiedzialność za istotę, która jest całkowicie zależna od naszego rozsądku i decyzji.
U młodych zwierząt profilaktyka pozwala ustalić punkt odniesienia, tak zwana „normę” dla danego pacjenta, a u zwierząt dorosłych i starszych – daje szansę na wczesne wykrycie chorób związanych z wiekiem.

Podsumowanie

Profilaktyka nie daje stuprocentowej gwarancji zdrowia, ale znacząco zwiększa szanse na długie, komfortowe życie naszego zwierzęcia. A w medycynie – zarówno ludzkiej, jak i weterynaryjnej – czas bardzo często jest najcenniejszym lekiem.


Lek.Wet. Marta Bazylak